نبض ِ ثانیه ها...

            روزهای آبستن ِ اتفاق...

بگویم کاش...؟!

.

.

.

دو رکعت خلوتِ آخر ِ شب که می رود تمام شود

نرسیده به –سلام ِ- خداحافظی

            به این فکر می کنم  که

-راهم-

از میان همان استکان های تلخ ِ انگشت به دهان

می گذرد

نه از میانِ –آن همه- کلمه ی سر آسیمه‌ی بلا تکلیف.

.

.

.

کاش کمی

یقین

-می ریخت –

-کفِ- دلم

آن وقت

-دلم-

سنگینی می کرد –سمتِ-

آسمان.‏

/ 3 نظر / 16 بازدید
زهرا

كاش كمي يقين مي ريخت كف دلم ........

زهرا

سلام .........بازم دلم تنگ شد اومدم اينجا[لبخند]

نارگل

اغلب هممون لنگ همون يقينيم.