...که جهان خرم از اوست

چشم باز کن!
لبخند بزن!
نگاهم کن!

شعر
همین چشمهای توست
که هر صبح به جهان لبخند می‌زند.

/ 13 نظر / 57 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زهرا

سلام با اجازه لینکتون می کنم

بهار (خونه ی دل )

در دنیا فحشهایی وجود دارند که بار عاطفی شان از صدتا کلام عاشقانه بیشتر است مثل: دوستت دارم دیوونه !...

مینو

من اینجا تو آنجا نیمکت های دنیا را چه بد چیده اند...

مینو

نگاهم کن ... دیگر نمی هراسم از واژه ها ... دیگر نمیگردم در پی واژه ها... واژه ها خودشان به استقبال تو میآیند ... هرروز این چشمهای من است که در پی نگاه توست...

مینو

دلی که روشن است به نگاه خدا... هیچ وقت خاموش نمیشود... سهل و سخت در هم تنیده میشود... اما خاموش نمیشود....

بهنام.ج

شعر همین اشک های توست که گوشه ی چشمانت می لغزد به بهانه ی باران پاییز. همین ها که گم می شود در قطرات آب باران آبان آن هم کنار دریا... . به رنگ پاییز.

بهار (خونه ی دل )

وقتی تو نیستی شادی کلام نامفهومی است و «دوستت می دارم» رازی است که در میان حنجره ام دق می کند وقتی تو نیستی من فکر می کنم تو آن قدر مهربانی که توپ های کوچک بازی گل های کاغذین گلدان ها تصویرهای صامت دیوار و اجتماع شیشه ای فنجان ها حتا از دوری تو رنج می برند و من چگونه بی تو نگیرد دلم؟ حسین منزوی

مینو

سکوت ات برایم که همواره دنیا را از دید تو دیده ام ... دنیایی از شور به زندگی ... شبیه اولین برگ ریزان پاییز شده ...غمگین و تنها و دلتنگ... .... چشم باز کن! لبخند بزن! نگاهم کن! ... چشم های من به بهار نگاه ات عادت دارد....