ادای احترام

برای خیلی از ما وبلاگنویس ها که عادت کرده بودیم بازتاب مطالبمان را در گوگل ریدر دنبال کنیم مرگ نسخه قبلی ریدر قصه تلخی‌ست. مرثیه های مرگ گودر را در این چند روز بقیه دوستان وبلاگنویس و وبلاگننویس‌م خوانده اند. اما این پست یک ادای احترام است به همه آن ششصد و چند نفری که این خانه محقر را در گوگل ریدرشان دنبال می کردند و مخاطبین دائمی این خانه بوده اند. به همه آنهایی که این واژه ها را خواندند، خودشان را میان تک تک این کلمات یافتند، میان این نوشته ها با من راه رفتند، نفس کشیدند، خندیدند  و گریه کردند ...

این پست یک ادای احترام ویژه است:
به بزرگان و پیشکسوتان فضای مجازی که با لایک ها و شِرهایشان مشوق‎م بودند.
به تو که اولین بار مرا و نوشته هایم را در گوگل ریدر و خیلی از شبکه های اجتماعی معرفی کردی.
به او که مفیدترین مطالب گوگل ریدر را در آیتم های به اشتراک گذاشته‌ اش خواندم و بهترین معلم من و این واژه ها بود.
و ادای احترام به همه شما مخاطبان نجیب و خاموش، که مرا از طریق گوگل ریدر خواندید و همراهیم کردید و تنهایم نگذاشتید... 

/ 7 نظر / 29 بازدید
مصطفا

یه عالمه حرفای خوب ازتون خوندیم و چیزای خوب یاد گرفتیم. امیدوارم همچنان و هنوز بنویسید و ما هم بخونیم شاد باشید و تندرست و سربلند

مجتبا تقوي زاد

از شما ممنونيم كه ما را مهمان واژه هايتان نموديد. الحق كه رسم مهمان نوازي را به كمال به جا آورديد

مهکامه نورا

همچنان از گودر دنبالتون میکنیم اینبار با پلاس کردن مطالب قشنگتون[گل]

ساناز صلح‌دوست

ممنون از شما كه گاهي حرف‌هامونُ از قلم‌ت خوندي‌م و آروم شديم :)

حسین شرفخانلو

ولی از هر چه بگذریم، این که بعد سال ها مجبور! می شویم برای خواندن نوشته های دوستان تا دم در خانه شان بیائیم و صفحات رنگ و وارنگ وبلاگ هایشان را ببینیم و از یک نواختی صفحه ی بی رنگ و عرض نسخه خلاص!!!!! شدیم، خود نعمتی بزرگ است و بقول و شیخ اجل بر هر نعمتش شکری واجب! از دست و زبان که بر آید کز عهده ی شکرش به در آید!

نازنین

من همیشه از گودر میخوندم...الان میخونم...اما حیف دیگه نمیشه مطالب زیبا رو شیر کرد...باید کپی کرد..که نمیخوام دیگه از هیچ وبلاگی کپی کنم:((((((گودر مثل هیجا نبود